Τα μεγάλα φαράγγια

από | Ιούλ 6, 2022 | Άρθρα, Βόρεια Αμερική, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Με 227 μίλια μήκος, 18 μίλια μέγιστο πλάτος και ένα μίλι βάθος, το Γκραν Κάνιον είναι ο γεωλογικός γίγαντας της αμερικανικής γης με ηλικία 5-6 εκατομμυρίων χρόνων. 

κείμενο & φωτογραφίες: Άκης Τεμπερίδης 

Οι επιστήμονες διαφωνούν μεταξύ τους σχετικά με το πώς ο ποταμός Κολοράντο προκάλεσε αυτήν την τεράστια διάβρωση στο ομώνυμο πλατό. Το σίγουρο είναι ότι το φαράγγι φαίνεται με γυμνό μάτι από τον διαστημικό σταθμό ISS και τις νυχτερινές ώρες σχηματίζει μία τεράστια σκοτεινή περιοχή στην αμερικανική ενδοχώρα.

Φτάσαμε στο νότιο χείλος προερχόμενοι από το Ουίλιαμς της Αριζόνα, έναν από τους πιο γραφικούς σταθμούς της Route 66, και παρότι ήταν η δεύτερη φορά που βρισκόμασταν εκεί, αναστενάξαμε με δέος με το που αντικρίσαμε τους απόκρημνους βράχους κάτω από το απογευματινό φως.

Είναι ένα υπερθέαμα το Γκραν Κάνιον. Μπορείς να απολαύσεις τη θέα από διάφορα σημεία, στα οποία πηγαίνεις δωρεάν με λεωφορείο, παραμένοντας στο νότιο χείλος, στα 2.100 μέτρα υψόμετρο. Ή με το αυτοκίνητο, από τη διαδρομή προς την ανατολική έξοδο του πάρκου, η οποία ακολουθεί την πορεία του φαραγγιού για 50 μίλια περίπου.

Η μεγαλύτερη περιπέτεια είναι να περπατήσεις μέσα στο Γκραν Κάνιον και να φτάσεις στον Κολοράντο, κάτι που είχαμε κάνει το 2009 σε δύο μέρες και το επιχείρησα μόνος μου αυτήν τη φορά σε μία μέρα, από το μονοπάτι Bright Angel. Από τα 2.100 μέτρα κατεβαίνεις στα 945 – έξι μίλια είναι η διαδρομή – και η θερμοκρασία κάτω στο ποτάμι, ανεβαίνει πάνω από τους 40 βαθμούς το καλοκαίρι.

Αν υπερεκτιμήσεις τις δυνάμεις σου, το πιθανότερο είναι να μην μπορέσεις να βγάλεις την ανηφόρα της επιστροφής, όμως ευτυχώς οι Αμερικανοί έχουν φροντίσει να φέρουν πόσιμο νερό σε όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς. Αν διασχίσεις το ποτάμι και πάρεις το μονοπάτι, θα φτάσεις στο βόρειο χείλος μετά από δύο ακόμη μέρες περπάτημα, ενώ η διαδρομή με το αυτοκίνητο είναι 320 χιλιόμετρα.

Τελικά, κατάφερα να βγω ζωντανός από το τεστ κόπωσης του Γκραντ Κάνιον και μάλιστα σε καλύτερη φυσική κατάσταση από το 2009. Σε οκτώμισι ώρες περπάτησα 12 μίλια με 2500 μέτρα υψομετρική διαφορά, όταν οι Αμερικανοί προϋπολογίζουν τη διαδρομή σε 9-12 ώρες. Ουφ!

Zion National Park

Προσεγγίσαμε το φαράγγι Ζάιον από τα ανατολικά, προερχόμενοι από το Πέιτζ, την τεχνητή λίμνη Πάουελ και το χωριό Κανάμπ Περάσαμε το τούνελ των 1.800 μέτρων – στο οποίο οριακά χωρούσε το Iveco – και κατηφορήσαμε στο εντυπωσιακό φαράγγι με τους ροζ και κρεμ βράχου, το οποίο μαζεύει χιλιάδες επισκέπτες, κυρίως από την πλευρά του Λας Βέγκας. Για να βρεις θέση στο κάμπινγκ του πάρκου, χρειάζεται να κλείσεις μήνες πριν. 

Προφανώς θα έχετε δει φωτογραφίες από το πέταλο (horsheshoe bend) του ποταμού Κολοράντο που βρίσκεται κοντά στην τεχνητή λίμνη Πάουελ. Το σημείο αυτό έγινε διάσημο κυρίως από το instagram και συγκεντρώνει πλέον μεγάλα πλήθη λίγο πριν τη δύση του ήλιου. 

Στο Ζάιον υπάρχουν πολλά πεζοπορικά μονοπάτια, όμως το πιο ενδιαφέρον και δροσιστικό περπάτημα για το καλοκαίρι, είναι στα Narrows, στο στενότερο σημείο του φαραγγιού, όπου περπατάς για ώρες μέσα στο ποτάμι με ειδικά παπούτσια. Όμως το κολύμπι απαγορεύεται λόγω των τοξικών κυανοβακτηριδίων που έχουν ανιχνευθεί στο νερό. _A.T.

Share This