Δεν είχα επιθυμήσει ποτέ να βρεθώ στην αμερικανική πρωτεύουσα, όμως από τη στιγμή που περνούσαμε τόσο κοντά, δε γινόταν να την προσπεράσουμε.
κείμενο & φωτογραφίες: Άκης Τεμπερίδης
Δύο μέρες μείναμε έξω από ένα Wallmart στα περίχωρα της Ουάσινγκτον. Σημειώστε ότι η μεγαλύτερη αλυσίδα supermarket – και Νο 1 εργοδότης – στις ΗΠΑ, επιτρέπει να διανυκτερεύσεις με το RV σου (έτσι λένε τα κάμπερ εδώ) στο πάρκινγκ. Αφού βρήκαμε φιάλη υγραερίου του ενός γαλονιού με 135 δολάρια, ψωνίσαμε και περιμέναμε την κακοκαιρία που τελικά εξελίχτηκε σε απλή χιονόπτωση στην περιοχή.
Tο Σάββατο η Βούλα βρήκε πάρκινγκ – δωρεάν για την Κυριακή – στο L’ Enfant Plaza και διανυκτερεύσαμε εκεί, με την ανησυχία ότι όλο και κάποιο περιπολικό θα έρθει να μας ελέγξει μέσα στη νύχτα. Είμασταν, βλέπετε, σε απόσταση 15 λεπτών με τα πόδια από τον οβελίσκο του Τζορτζ Ουάσινγκτον αλλά κανένας δε μας ενόχλησε.
Και την Κυριακή πήραμε το μετρό και περάσαμε τη μισή μέρα στον ζωολογικό κήπο – για το παιδί και μόνο – και την άλλη μισή μεταξύ Λευκού Οίκου και National Mall, του πάρκου που συνδέει το Καπιτώλιο με το μνημείο του Αβραάμ Λίνκολν. Όπου η τεχνητή λίμνη ήταν παγωμένη. Θα έπρεπε να μείνουμε δύο τρεις μέρες ακόμη για να πούμε ότι είδαμε την Ουάσινγκτον και να επισκεφτούμε κάποια από τα μουσεία Smithsonian της πόλης, όμως σε μία τέτοια πόλη νιώθουμε σαν ψάρια έξω από το νερό – απλά δεν ταιριάζουμε εκεί.
Η Ουάσινγκτον είναι, θα έλεγα, το αντίθετο της Νέας Υόρκης. Μία πεντακάθαρη, χωρίς ουρανοξύστες, πόλη, σχεδιασμένη εξαρχής ως πρωτεύουσα, γι’ αυτό και η ρυμοτομία της θυμίζει περισσότερο πόλη του ανατολικού μπλοκ, παρά οποιαδήποτε άλλη αμερικανική μεγαλούπολη. Οι φαρδιές λεωφόροι και τα τσιμεντένια κτίρια σε κάνουν να νιώθεις δέος, ακόμη κι αν αψηφήσεις το γεγονός ότι εκεί κατοικοεδρεύει ο πλανητάρχης με τους πιο ισχυρούς πολιτικούς του πλανήτη και εδρεύει η μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του κόσμου (βλ. Πεντάγωνο) στην αντίπερα όχθη του ποταμού Πότομακ.
Σαφώς, αν έχεις μισθό διπλωμάτη, η Ουάσινγκτον δεν είναι κακή πόλη για να ζεις και να κάνεις τζόκινγκ, όμως δεν έχει να πει τίποτα σε όλους εμάς του κοινούς θνητούς.
