Αιώνιο καλοκαίρι
Ένας μήνας και 2.500 χιλιόμετρα στη Φλόριντα μέχρι το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής χώρας, αρκούν για να καταλάβεις γιατί τόσοι Αμερικανοί ονειρεύονται να ζήσουν εδώ. Ή να πεθάνουν…
κείμενο & φωτογραφίες: Άκης Τεμπερίδης
Και κάπου στο Σεν Αγκουστίν ξεχάσαμε ότι ήταν ακόμη καταχείμωνο. Η παγωμένη Νέα Υόρκη έμοιαζε μακριά ανάμνηση όταν βλέπαμε τις ορδές – ισπανόφωνων κυρίως – τουριστών να ξεχύνονται με τα κοντομάνικα στους γραφικούς πεζόδρομους μιας πόλης που κάνει τα πάντα για να μοιάσει με μεξικάνικη. Και είναι η παλαιότερη πόλη στις ΗΠΑ με έτος ίδρυσης το 1565.
Από εκεί ακολουθήσαμε την ακτή του Ατλαντικού μέχρι το Μαϊάμι. Όχι από τον αυτοκινητόδρομο i95, αλλά από τον US Route 1 – τον μακρύτερο δρόμο βορρά – νότου στις ΗΠΑ – και κυρίως από τον πιο γραφικό SR A1A, ο οποίος σε βάζει για τα καλά στην beach κουλτούρα της Φλόριντα. Ο δρόμος αυτός διασχίζει τις ατέλειωτες νησίδες του Ατλαντικού, όπου φυσικά βρίσκονται και τα καλύτερα φιλέτα του real estate. Πηγαίνοντας προς την Ντεϊτόνα Μπιτς λίγες μέρες πριν φιλοξενήσει τον πρώτο αγώνα Nascar του 2022, ο δρόμος περνούσε σύριζα από την ατέλειωτη αμμουδιά του Ατλαντικού ανάμεσα από ξύλινα, χαμηλά σπίτια σε παστέλ χρώματα, κάτω από έναν ηλεκτρίκ μπλε ουρανό με ανάγλυφα σύννεφα που διαρκώς αλλάζουν σχήματα και εύκολα γκριζάρουν φέρνοντας καταιγίδες.
Εκεί ξεστόμισα για πρώτη φορά μία φράση που θα επαναλάμβανα συχνά μέσα σ’ αυτό τον μήνα: «εδώ άνετα θα ζούσα». Η μικρή μας έκανε όνειρα να μείνουμε για πάντα εδώ παρότι η μητέρα της δε συμφωνούσε…
Από την Ντεϊτόνα ξεκίνησε και η περιπέτειά μας στο να βρίσκουμε δωρεάν και σημεία για διανυκτέρευση. Η Φλώριντα είναι αφιλόξενη για εποχούμενους νομάδες σαν κι εμάς, καθώς είναι υπ’ αριθμόν 1 προορισμός για αυτοκινούμενα ή ρυμουλκούμενα τροχόσπιτα των 12 μέτρων, ειδικά μέσα στον χειμώνα που όλοι κατηφορίζουν από τις ανατολικές και βόρειες πολιτείες για να δραπετεύσουν από τον χειμώνα.
Όλοι όμως πηγαίνουν σε οργανωμένα κάμπινγκ, τα οποία κοστίζουν από 40-50 δολάρια τη βραδιά μέχρι 85-100 δολάρια όταν φτάσεις στο αρχιπέλαγος των Φλόριντα Κιζ. Αδιανόητες τιμές για το δικό μας προϋπολογισμό. Αυτή είναι και η υψηλή τουριστική περίοδος, όπως καταλάβαμε στη συνέχεια, μιας και το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες χτυπάνε κατοστάρια – σε κλίμακα φαρενάιτ – και τα κουνούπια κάνουν πάρτι.
Με εκατοντάδες χιλιάδες τροχόσπιτα να εξορμούν λοιπόν σε όλα τα πλάτη και μήκη του sunshine state και με τους κτηματομεσίτες να φτιάχνουν παντού όλο και πιο φαντεζί συμπλέγματα κατοικιών για συνταξιούχους από τον βορρά, η ελεύθερη κατασκήνωση θεωρείται αδιανόητη, πόσο μάλλον πάνω στην ακτή. Ακόμη και τα Walmart, τα οποία σε άλλες πολιτείες των ΗΠΑ επιτρέπουν να μείνεις με το RV σου για μία νύχτα στο πάρκινγκ (έτσι τα λένε τα κάμπερ, Recreational Vehicles), στη Φλόριντα το απαγορεύουν.
Το μόνο κρυσφήγετο που είχαμε ήταν λοιπόν τα πάρκινγκ της αλυσίδας southern εστιατορίων Cracker Barrel. Αυτά μας έσωσαν στο Ορλάντο, στη Φλόριντα Σίτι και στην Τάμπα, όπου κάναμε την τελευταία στάση στην Φλόριντα για να γράψω το άρθρο που διαβάζετε.
Όσο πιο νότια πηγαίνεις, κυρίως από το Τζούπιτερ – όπου διαμένουν οι Τάιγκερ Γουντς και Μάικλ Τζόρνταν – μέχρι το Παλμ Μπιτς – όπου έχουν σπίτια δεκάδες άλλες διασημότητες – και από εκεί μέχρι το Μαϊάμι, η συγκέντρωση πλούτου μπορεί να συγκριθεί μόνο με της Κυανής Ακτής. Πολλαπλασιασμένη επί δέκα φορές! Εκεί δεν τολμάς να πεις “θα ζούσα εδώ”, γιατί μπορεί να χαρακτηριστείς γραφικός.
Απλά δεν μπορείς αν δεν έχεις κάποια εκατομμύρια στην άκρη. Για εμάς βέβαια, πλούτος σημαίνει να βρίσκουμε αμμουδιά όπως αυτή της φωτογραφίας, ένα ήσυχο παρκάκι όπως εκείνο που φέρει την ονομασία του μακαρίτη Μπαρτ Ρέινολντς στο Τζούπιτερ ή το πάρκινγκ στο νησί Κι Μπισκέιν, έξω από το Μαϊάμι.
Η αγαπημένη μας ανάμνηση από τη Φλόριντα;
Το ελεύθερο κάμπινγκ, που βλέπετε στη μεγάλη φωτογραφία, στη λωρίδα γης που ενώνει το νησί Μέριτ με την ενδοχώρα της Φλόριντα. Στο βάθος βλέπετε το κτίριο του Διαστημικού Κέντρου Κένεντι, γύρω από το οποίο βρίσκονται όλες οι βάσεις εκτόξευσης της NASA. Από εκεί ακριβώς ξεκίνησε το ταξίδι του ανθρώπου προς τη Σελήνη και το δικό μας προς το αιώνιο καλοκαίρι της Φλόριντα…
